Monday, March 11, 2013

ചേര്‍ച്ചയില്ലാതെ


നിറമറ്റ കിനാവുതന്നു
നിദ്രയൊഴിയവേ,
ശിരസ്സിലെരിഞ്ഞ
ചിന്തകളെല്ലാം
പുലരിയെടുക്കവേ;
നിനവിലെ നിറമെല്ലാം
നീ തന്നത് .
എന്‍റെ ചിരിയിലെ
മധുരവും
നീ തന്നത് .
       **
കറുപ്പ് തിന്നുതളര്‍ന്ന
ഇരുട്ടുണ്ട്
ഇലചാര്‍ത്തുകള്‍ക്കിടയിലെ
പുതുമയുടെ
വെളുപ്പ്‌ തിന്നാന്‍
വ്രതമെടുക്കുന്നു.

      **
പതിനെട്ടാമത്തെ 
നിലയില്‍ നിന്നും
താഴേക്ക്‌ നോക്കിയപ്പോഴാണ്
പൊട്ടുപോലെ കണ്ട
മനുഷ്യരുടെ
വെപ്രാളത്തിന്റെ വെയില്‍
കണ്ണില്‍ തട്ടിയത് .


     **

ഉള്ളിലുണ്ട് ചില വാക്കുകള്‍
വരിതെറ്റി കലപില കൂട്ടുന്നു
വെളുത്ത താളുകാട്ടിവിളിച്ചിട്ടും
വരാതെയെന്നെ
ഇളിച്ചു കാട്ടുന്നു .

6 comments:

സലീം കുലുക്കല്ലൂര്‍ said... Best Blogger TipsReply itBest Blogger Templates

നന്നായി ...ആശംസകള്‍ ...!

ആറങ്ങോട്ടുകര മുഹമ്മദ്‌ said... Best Blogger TipsReply itBest Blogger Templates

പതിനെട്ടാം നിലയിലെ കാഴ്ച്ചയാണെന്ന് വായിച്ചാല്‍ തോന്നില്ല.ചിന്തകളില്‍ അതില്‍കൂടുതല്‍ മധുരമുണ്ട്.
നല്ല വരികള്‍ ,ആശംസകള്‍

Anu Raj said... Best Blogger TipsReply itBest Blogger Templates

ഒന്നും മസസ്സിലായില്ലങ്കിലും നല്ല വരികള്

പട്ടേപ്പാടം റാംജി said... Best Blogger TipsReply itBest Blogger Templates

ചേര്‍ച്ചയില്ലാതെ

സൗഗന്ധികം said... Best Blogger TipsReply itBest Blogger Templates

പതിനെട്ടാമത്തെ
നിലയില്‍ നിന്നും
താഴേക്ക്‌ നോക്കിയപ്പോഴാണ്
പൊട്ടുപോലെ കണ്ട
മനുഷ്യരുടെ
വെപ്രാളത്തിന്റെ വെയില്‍
കണ്ണില്‍ തട്ടിയത് .

അതെ. ഓരോ നിലകൾ ചവിട്ടിക്കറുമ്പോഴും ഇടയ്ക്ക് താഴേക്കൊന്നു നോക്കണം നാം.
അവസാനം തിരികെയെത്തേണ്ട ഇടമല്ലേ..? എല്ലാവരും..!!

'വ്രത'മാണെന്നു തോന്നുന്നു റിനു ശരി.pls verify...

ഇഷ്ടമായി ഈ എഴുത്ത്.

ശുഭാശംസകൾ....

കുട്ടനാടന്‍ കാറ്റ് said... Best Blogger TipsReply itBest Blogger Templates

വായനയ്ക്കും അഭിപ്രായത്തിനും ഏവര്‍ക്കും നന്ദി ......